اختلال اضطراب فراگیر چیست؟

اختلال اضطراب فراگیر، شرایط روانی است که اشخاص را همیشه درگیر نگرانی و اضطراب در کلیات زندگی میکند. میزان این نگرانی و اضطراب معمولا غیر واقعی و نامتناسب با موقعیت و شرایط است.این اضطراب آن قدر همه جا است و آن قدر فراگیر است که زندگی فرد را مختل میکند.

علائم اختلال اضطراب فراگیر

علائم این اختلال شامل موارد زیر است:

• بی تابی
• سردرد
• تعریق
• تپش قلب
• عدم تمرکز
• مشکلات خواب
• خستگی زودرس
• حالت تهوع
• تنش عضلانی
• بی قراری و پرخاشگری
• محدود نبودن اضطراب به موضوع خاصی
• افراطی بودن از همه نظرات و در همه موضوعات
• خشکی دهان
• ناراحتی معده
• ایجاد اختلال در همه امور زندگی از جمله؛ اجتماعی، شغلی، تحصیلی و …

باگذر زمان و ادامه اضطراب و علائم آن سلامتی فرد در معرض خطر است. برای مثال؛ افراد درگیر اختلال اضطراب فراگیر بیشتر از سایرین در معرض حمله قلبی و بیماری قلبی هستند.

علت ایجاد اختلال اضطراب فراگیر

طبق تحقیقات انجام شده عواملی از جمله ژنتیک، عوامل محیطی و ویژگی های شخصیتی باعث بروز این اختلال میشود.

• عوامل ژنتیک:تحقیقات نشان میدهد مبتلا بودن فردی  به این اختلال انتقال از طریق ژنتیک به نسل بعد نیز مشاهده شده است
• عوامل محیطی: اتفاقاتی مانند مورد سو استفاده قرار گرفتن، مرگ عزیزان، طلاق، تغییر مکان زندگی یا شغلی یا مدرسه در ایجاد این اختلال موثر است. همچنین مصرف مواد اعتیاد آوری مانند؛ الکل، نیکوتین، … و یا ترک این مواد موجب تشدید اضطراب میشود.
• ویژگی شخصیتی: اختلال اضطراب فراگیر با عملکرد غیر طبیعی سلولهای عصبی ارتباط دارد و ممکن است باعث ایجاد مشکلات مربوط به بدخلقی یا اضطراب شود.

پیشگیری یا کنترل اختلال اضطراب فراگیر

چند توصیه که میتواند تا حدی به کنترل اضطراب شما کمک کند به شرح زیر است:

• روشهای مدیریت استرس مانند؛ یوگا و مدیتیشن را امتحان کنید.
• ورزش روزانه به همراه رژیم غدایی سالم داشته باشید.
• از مصرف داروهای گیاهی و بدون نسخه خودداری کنید و حتما قبل از مصرف داروها از عوارض جانبی آن ها آگاه شوید.
• مصرف مواد خوراکی کافئین دار را کاهش دهید. مانند: چای، قهوه، نوشابه، …

درمان اختلال اضطراب فراگیر

روانشناس و روانپزشک با بررسی و پی بردن به این موضوع که این اختلال منشا مشکل پزشکی دیگری نیست، میتواند درمان را با ترکیبی از درمان دارویی و درمان های شناخت رفتاری تجویز کند.

• دارو درمانی: دارو های زیادی برای کاهش و کنترل اضطراب وجود دارند. اما معمولا به دلیل اعتیاد آور بودن و ایجاد اختلال در عملکرد حافظه و تمرکز باید طول دوره درمان کوتاه باشد. برخی از داروهای ضد افسردگی نیز میتوانند در درمان موثر باشند.این نوع دارو ها معمولا بعد از چند هفته اثر بخش میشوند و میتوان طولانی مدت از آن ها استفاده کرد.
• درمان شناختی رفتاری: در این روش به فرد کمک میکنند افکاری که باعث بروز اضطراب میشوند تحت کنترل خود در بیاورد. تکنیک های آرامش بخشی، تنفس عمیق و هیپنوتیزم هم در درمان میتوانند موثر باشند.