
اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی چیست؟
اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی یک بیماری روانی مزمن و جدی است که روی شیوه تفکر، گفتار، احساس، رفتار و توانای درک فرد مبتلا تاثیر میگذارد.آنها به افکار و اعمال غلط خود ایمان قلبی دارند و به نظر خودشان صحیح عمل میکنند. این بیماری ذهنی مانند دیگر بیماری ها، شایع نیست اما می تواند فرد مبتلا را ناتوان کند.
فردی که به اسکیزوفرنی مبتلاست در فکر کردن، نشان دادن عواطف ضعیف میشود و اکثرا به مشکلات روانی چون؛ افسردگی، اضطراب، تفکر به خودکشی وحتی مصرف مواد مخدر دچار میشوند.
این اختلال بر جامعه و خانواده فرد مبتلا تأثیرات فراوانی میگذارد، زیرا این افراد بسیاری از توانایی های خود را از دست میدهند و دریافتن شغل و مراقبت از خود دچار مشکل میشوند.

ناتوانی در درک واقعیت،احساس بی ارزشی،افکار مریض، احتمال خودکشی (اغلب) از ویژگیهای بارز اسکیزوفرنی است.
علائم اسکیزوفرنی چیست؟
- توهم دیداری یا شنیداری
- هذیان
- گوشه گیری اجتماعی : فرار از محیط های اجتماعی
- رفتار آشفته: گریه کردن، بی قراری، نامرتب بودنو ظاهری آشفته
- گفتار نامفهوم: دربیان هدف، خواسته و رساندن منظور خود ناتوان است.
- کاهش اشتها
- بی احساسی: ناتوان در بروز احساسات خود
- در برخی موارد شب گردی، کابوس های پی در پی

بعضی اوقات بیمار قادر نیست شرح روشنی از توهمهای شنوایی خویش بدهد زیرا آنها مبهم هستند.
چه زمانی اسکیزوفرنی فعال میشود؟
معمولا در اواخر دوران نوجوانی، که شروع سال های بحرانی یک نوجوان است شروع میشود(معمولا افراد قبل از ۱۹ سالگی درچار این بیماری شده اند.)
طبق آمار این بیماری ۴0 درصد از مردان و 23 درصد از زنان را درگیرخود کرده است.
علت به وجود آمدن اسکیزوفرنی چیست؟
ژنتیک، محیط اولیه، نوروبیولوژی، و فرایندهای روانی و اجتماعی میتوانند از عوامل مهم مؤثر باشند؛ ۴۰ درصد از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی چپ دست هستند. به نظر میرسد برخی از مواد مخدر تفریحی و داروها باعث ایجاد یا بدتر شدن علایم میشوند.
تشخیص اسکیزوفرنی
تا کنون هیچ آزمون و معاینه بالنی برای تشخیص اسکیزوفرنی وجود نداشته، به همین دلیل پزشک متخصص با اطلاعاتی که از خانواده فرد به دست می آورد؛ با بررسی علائم بیماری را تشخیص می دهد.
روانشناس و روانپزشکی که بیمار را معاینه میکند باید شخصی بسیار حرفهای و با تجربه ای باشد تا روش تشخیص و درمان بهدرستی طی شود.
درمان اسکیزوفرنی
با توجه به اینکه علت اصلی این بیماری ناشناخته است درمان اولیه بیشتر روی کنترل و از بین بردن نشانههای آن تمرکز دارد. تجویز داروهای ضد روانپریشی برای کاهش و کنترل علائم بیماری است. بستری بیمار در موارد وخیم بیشتر صورت میگیرد.
۵۰ درصد بیماران اسکیزوفرنی، بیماریشان همیشگی است و با مراجعه به پزشک میتوانند آن را کنترل کنند.


